لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف این پژوهش، بررسی وضعیت شاخص های اجتماعی، فرهنگی، بهداشتی و زیربنایی دهستان های شهرستان اصفهان و رتبه بندی آنها از نظر برخورداری از شاخص های توسعه است. در این پژوهش با استفاده از داده های سرشماری عمومی نفوس و مسکن 1385، تعداد 44 شاخص انتخاب شدند و دهستان های منطقه با روش های تاکسونومی عددی و موریس، رتبه بندی و درجه توسعه یافتگی آنها تعیین و تحلیل گردید. نتایج تحقیق نشان داد که در هر دو روش، دهستان های قهاب جنوبی، رودشت شرقی، براآن شمالی و جرقویه در گروه دهستان های توسعه یافته، و دهستان های سیستان، رودشت و زفره در زمره دهستان های محروم قرار گرفته اند. همچنین، در شاخص های 44 گانه نابرابری زیادی وجود دارد، به گونه ای که در روش موریس این نسبت 23 برابر، و در روش تاکسونومی این اختلاف حدود 0.376 است.

گردشگری یک فعالیت منبع پایه است و به جاذبه ها و خدمات وابسته است، اما در عین حال توسعه موفقیت آمیز آن مستلزم میهمان نوازی و استقبال از طرف جامعه میزبان نیز می باشد. به طوری که بدرفتاری، بی علاقگی و سوءظن جامعه محلی، نهایتا به گردشگران منتقل خواهد شد و احتمالا عدم تمایل گردشگران به بازدید مجدد از مقصدهای مذکور، را در پی خواهد داشت. بدین سان درک واکنش جامعه محلی و عواملی که بر روی این طرز تفکر تاثیر می گذارند، به منظور دستیابی به حمایت مطلوب جامعه روستایی از توسعه گردشگری امری ضروری به شمار می آید. گرایش و حمایت ساکنین یکی از مولفه های کلیدی در رویکرد توسعه پایدار گردشگری محسوب می شود. هدف این تحقیق، بررسی عوامل موثر بر گرایش ها و میزان حمایت ساکنین از توسعه گردشگری در نواحی روستایی دهستان گلیجان از توابع شهرستان تنکابن می باشد. این تحقیق به لحاظ روش از نوع پیمایشی مبتنی بر استفاده از پرسشنامه می باشد. جامعه آماری به سه گروه خانوارهای ساکن معمولی، فعالان بخش تجاری و خدماتی و مسوولین بخش عمومی تقسیم و از روش نمونه گیری طبقه ای نسبی با حجم نمونه 354 نفر (روش کوکران) استفاده شد. به منظور تحلیل متغیرهای مورد مطالعه، با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری همبستگی، رگرسیون و آزمون های آماری ناپارامتریک استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد ماهیت نگرش و گرایش ساکنان محدود مورد مطالعه نسبت به گردشگری با یکدیگر تفاوت معنی داری دارند و میزان حمایت ساکنان تحت تاثیر سطح توسعه گردشگری می باشد. به طوری که با افزایش میزان اثرات منفی ناشی از توسعه گردشگری در مقایسه با منافع حاصله، به تدریج از میزان حمایت های میزبان کاسته خواهد شد. بر این اساس روستاهای ساحلی با درک قوی تر اثرات و پیامدهای منفی گردشگری حمایت کمتری را از توسعه گردشگری نسبت به روستاهای دور از ساحل داشته اند.

توسعه پایدار علاوه بر حفاظت از منابع آب و خاک، برداشتی نو از توسعه و رشد اقتصادی است، رشدی که بدون برهم زدن تعادلزیست محیطی، عدالت و امکانات زندگی را برای جامعه فراهم می آورد. هدف از این ﺗ ﺤ ﻘ ﻴ ﻖ ، ﺷ ﻨ ﺎ ﺳ ﺎ ﻳ ﻰ ﻣ ﺆ ﻟ ﻔ ﻪ ﻫ ﺎ ﻯ ﺑ ﺎ ﺯ ﺩ ﺍ ﺭ ﻧ ﺪ ﻩ ﺗ ﻮ ﺳ ﻌ ﻪ ﭘ ﺎ ﻳ ﺪ ﺍ ﺭ ﺭ ﻭ ﺳ ﺘ ﺎ ﻳ ﻲ از دیدگاه روستائیان و بررسی میزان برخورداری روستاهای دهستان هق می باشد. شاخصهای برخورداری شامل: شاخصهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، زیربنایی، زﻳ ﺴ ﺖ-ﻣ ﺤ ﻴ ﻄ ﻲ و بهداشتی-درمانی از سالنامه آماری فرهنگ آبادی ها استخراج شد. پس از تهیه بانک اطلاعاتی، ماتریسی از داده ها با 18 ردیف (روستاها) و 81 ستون (متغیرها) تنظیم شد. با استفاده از تکنیک آماری تحلیل مولفه های مبنا(PCA) سطح برخورداری روستاهای مذکور و تغییرات آن طی سالهای 1395-1385 ارزیابی شد. بر اساس حجم جامعه(235=N) در جدول مورگان و با استفاده از نمونه گیری خوشه ای هدفمند، 142 پرسشنامه ﭘ ﺮ ﺳ ﺸ ﻨ ﺎ ﻣ ﻪ ﺳ ﺎ ﺧ ﺘ ﺎ ﺭ ﻣ ﻨ ﺪ و محقق اصلاح شده بین افراد گروه سنی مردان30 تا 64 ساله سه روستای صوفیان، هق و بیمضرته توزیع شد. ﺭ ﻭ ﺍ ﻳ ﻲ ﻣ ﺤ ﺘ ﻮ ﺍ ﻳ ﻲ آن بر اساس ﻧ ﻈ ﺮ ﺍ ﺕ ﻛ ﺎ ﺭ ﺷ ﻨ ﺎ ﺳ ﺎ ﻥ ﺍ ﺻ ﻼ ح گردید. ﺿ ﺮ ﻳ ﺐ ﺍ ﻋ ﺘ ﺒ ﺎ ﺭ سنجی نیز ﺑ ﺎ ﺍ ﺳ ﺘ ﻔ ﺎ ﺩ ﻩ ﺍ ﺯ ﺁ ﺯ ﻣ ﻮ ﻥ ﺁ ﻟ ﻔ ﺎ ﻱ ﻛ ﺮ ﻭ ﻧ ﺒ ﺎ ﺥ 87/0 ﺑ ﻪ ﺩ ﺳ ﺖ ﺁ ﻣ ﺪ . نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که 44 روستای واقع در طبقه نسبتاً کم برخوردار و کم برخوردار طی دهه 1395-1385 هیچ ارتقایی پیدا نکرده اند. چالش های محیطی و اکولوژی(2/22 درصد) و چالش های اجتماعی(4/44 درصد) به ترتیب کمترین و بیشترین نقش را در فرآیند دستیابی به پایداری توسعه روستایی سطح دهستان هق دارند.

زمینه مطالعاتی: صنعت زنبورداری از بخش های مهم کشاورزی است که فعالیت تولیدی آن در طول سال امکان پذیر می-باشد. هزاران خانوار از این راه امرار معاش می کنند. هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی عوامل موثر بر عملکرد تولید عسل در زنبورستان های دهستان دیزمار شرقی شهرستان خداآفرین است. روش کار: این تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی بوده و جامعه آماری آن را 643 نفر از زنبورداران 4 روستای دهستان دیزمار شرقی شهرستان خدا آفرین تشکیل می داند. حجم نمونه 243 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک تعداد 243 زنبوردار انتخاب شدند. میزان ضریب آلفای کرونباخ بخش های مختلف پرسشنامه بین 77/0 تا 85/0 به دست آمد. نتایج: یافته های تحقیق نشان داد که رابطه بین عامل های فردی، حرفه ای، روانشناختی و فنی با عملکرد تولید عسل (متغیر وابسته) در سطح 5 درصد مثبت و معنی دار است (P<%5). بر اساس میزان بارعاملی، عامل روانشناختی (بارعاملی 27/1) و متغیرهای: پیگیری اخبار هواشناسی، مفید بودن کلاسهای آموزشی و ترویجی، علاقه به ادامه شغل زنبورداری، مطلوبیت اجتماعی زنبورداری و متغیر میزان فاصله زنبورستان ها بیشترین تاثیر بر عملکرد تولید عسل دارند. نتیجه گیری نهایی: وضعیت کل کلنی ها مناسب نیستند. ضرورت دارد نسبت به ترویج فناوری های سازگار با شرایط منطقه اقدام عاجل صورت گیرد. نسبت به توسعه استفاده از ملکه اصلاح شده و روش تکثیر صنعتی ملکه در منطقه برنامه ریزی شود. برای کاهش مدت زمان سرکشی زنبورداران به کندوها، فناوری های کار-اندوز در منطقه معرفی شوند. با اتخاذ تمهیدات لازم نظیر ورود تکنولوژی های کاراندوز به فرایند تولید عسل نسبت به ممانعت از خروج افراد مسن از بخش زنبورداری اقدام شود. پیش بینی برای اعطای تسهیلات یارانه ای جهت خرید کندوهای مدرن و به روز صورت پذیرد. از طریق راه اندازی تشکل های زنبورداران نسبت به تعدیل هزینه ها اقدام شود.